چگونه از فشار روانی پوشش حوادث و بحران ها بکاهیم؟

نوشتهVicki Krueger Poynter
Mar 20, 2011 در موضوعات تخصصی

پوشش خبری حوادثی قبیل سونامی ژاپن یا سوانح و حوادث دیگر می تواند برای روزنامه نگاران استرس زا باشد و بر روحیه آنها اثر نامطلوبی برجای بگذارد، چه در خود محل حضور داشته باشند یا این که در تحریریه مستقر باشند. هتر فوربز از مدیران شبکه خبری ای بی سی استرالیا می گوید بسیار مهم است که روزنامه نگاران برای مقابله با تروما و آسیب روانی ناشی از چنین وقایعی آمادگی کافی داشته باشند. او چند نکته مهم را برای نیل به این هدف برشمرده است:

عوامل بروز تروما و آسیب روانی عبارتند از: میزان تماس با حوادث پر استرس، مدت زمانی که فرد صرف پوشش خبری رویداد پر استرس می کند، میزان ترومای شخصی و نوع حمایت اجتماعی که شخص از آن برخوردار است.

بروز واکنش های روانی در افراد پس از تجربه حوادث پرمخاطره طبیعی است و معمولا پس از چند هفته برطرف می شود. اغلب هفته اول و دوم آن سخت ترین دوره است ولی به مرور از شدت تروما کاسته می شود.

واکنش به حوادث استرس زا در اشکال مختلف ظاهر می شود: بی خوابی، مرور مستمر رخداد، عصبانیت، شوک، روی آوردن به مشروبات الکلی و مواد مخدر برای آرامش و انزوای شخصی و بی توجهی به دیگران.

علایم هشدار دهنده تروما نیز به این شرح است: فرد به طور کامل از دیگران دوری می جوید، دایما درباره رویدادی که ذهنش را مشغول کرده صحبت می کند، خشم شدید و غیرقابل توجیه، احساس گناه و سردرگمی و همچنین دیگر رفتارهای غیرعادی.

پیامدهای تروما می تواند به جدایی فرد از خانواده، دوستان و همکاران منجر شود و به طور جدی توانایی او را در انجام وظایف کاری تحت تاثیر قرار دهد.

راه های مقابله با تروما

  • مراقب سلامت خود باشید: نیاز اساسی خود را برطرف کنید. ورزش کنید. غذای کافی بخورید و آب مورد نیاز بدن را بنوشید. به اندازه کافی بخوابید تفریح و سرگرمی را فراموش نکنید. کتاب بخوانید و به موسیقی مورد علاقه خود گوش کنید. به یاد داشته باشید که گریه باعث تخلیه احساسات می شود.

  • مورد حمایت سازمان خبری خود قرار بگیرید.

  • با همکاران خود ارتباط برقرار کنید.

  • بگذارید دیگران بدانند به چه نوع کمکی برای رفع استرس نیاز دارید.

  • به پیشنهادهای دیگران توجه کنید.

  • خود را با موضوع تروما و راه های برخورد با آن آشنا کنید.

  • از وجود مکانیسم حمایتی اجتماعی برای خود اطمینان حاصل کنید.

اگر همکار روزنامه نگار شما با عوارض تروما دست و پنجه نرم می کند، بسیار با احتیاط با او برخورد کنید. سعی کنید مانند یک مشاور روان شناس با او صحبت نکنید بلکه به صحبت ها و درد دل های او گوش کنید و هر سه یا چهار هفته از حالش جویا شوید.

اگر با فردی که دچار تروما است، رو به رو شده اید چهار نکته مهم را باید در نظر داشته باشید:

  • دریابید که دقیقا چه اتفاقی در چه زمانی و چگونه رخ داده است.

  • سپس بر افکار و احساسات شخص تمرکز کنید.

  • بعد می توانید از او بپرسید که در حال حاضر حالش چطور است و چه حالی دارد.

  • یادآور شوید که بروز تروما اتفاق عجیبی نیست و می تواند با اقدام های حساب شده با آن مقابله کرد و از اثرات منفی اش کاست.

برای آشنایی بیشتر با نحوه مقابله با تروما و آسیب روانی در روزنامه نگاری می توانید با مراجعه به سایت دانشگاه بین المللی خبر، در دوره آموزشی "روزنامه نگاری و تروما" که یک دوره آموزشی خودآموز، رایگان و به زبان فارسی است، شرکت کنید.

این مطلب در سایت موسسه آموزشی پوینتر منتشر شده بود و با کسب اجازه به صورت خلاصه در سایت آی جی نت به فارسی ترجمه شده است.