سه نکته برای آشنایی بهتر رسانه ها با کاربرد لوح های دیجیتال

نوشتهNicole Martinelli
Dec 5, 2011 در خبر‌نگاری دیجیتال

پیش بینی می شود در آینده نه چندان دور لوح های دیجیتال جای کامپیوترهای معمولی و لپ تاپ ها را بگیرند. این موضوع می تواند بر نحوه دسترسی مردم به اخبار و اطلاعات آنلاین تاثیر بگذارد. روزنامه نگاران باید خود را برای روزی که کاربران به طور فزاینده ای از لوح های دیجیتال برای کسب اطلاعات استفاده می کنند، آماده کنند.

به تازگی در یکی از نشست های Hacks/Hackers که در شهر سان فرانسیسکو و در دفتر سایت Storify برگزار شد، حاضران درباره افزایش اهمیت لوح های دیجیتال در خبررسانی صحبت کردند.

جان نایت سردبیر نشریه عکاسی Once Magazine که فقط به صورت دیجیتال و برای لوح آی پد منتشر می شود و جسی ریمیل مشاور در سایت طراحی دیجیتال Closed Mondays در این نشست حضور داشتند.

سه نکته مهم مطرح شده در جلسه در این مطلب فهرست شده است.

  • در حال حاضر، نشریات آنلاینی که به طور اختصاصی برای لوح های دیجیتال منتشر می شوند، درآمدزا نیستند. چرا که به اندازه کافی مشتری وجود ندارد. مجله آنلاین Once که در ماه سپتامبر برای کاربران آی پد راه اندازی شد، امیدوار است بتواند به روزنامه نگارن و عکاسانش حقوق و دستمزد منصفانه ای بپردازد. کاربران این نشریه هم اکنون برای هر نسخه آن ۲ دلار و ۹۹ سنت می پردازند. جان نایت می گوید که این نشریه دیجیتال از این ظرفیت برخوردار است که در آینده حقوق مناسبی به کارکنانش بپردازد به شرط آنکه حداقل ۲۰ هزار نفر مشترک آن شوند.

  • سازمان های خبری به لوح های دیجیتال علاقه نشان داده اند. تحقیقات سازمان فورستر نشان داده است که تا سال ۲۰۱۵ میلادی فروش لوح های دیجیتال از کامپیوترهای معمولی بیشتر خواهد بود. شاید به همین خاطر باشد که رسانه های متعددی هم اکنون اپلیکیشن هایی را برای لوح های دیجیتال تولید کرده اند. آنها همچنین طرح هایی را برای حضور بهتر در این بازار جدید آماده کرده اند. از جمله این طرح ها می توان به نشریه The Daily رابرت مرداک اشاره کرد که فقط برای آی پد منتشر می شود. هفته نامه اکونومیست اخیرا اعلام کرد که ۱۰۰ هزار مشترک در آی پد دارد

  • لوح های دیجیتال می تواند توازن سنتی متن به عکس را تغییر دهد. نشریه Once Magazine در هر شماره خود سه گزارش منتشر می کند که هر گزارش ۸۰۰ کلمه ای بین ۱۵ تا ۲۰ عکس دارد. این در حالی است که نشریه های عادی، در کنار هر ۱۰ هزار کلمه دو تا سه عکس قرار می دهند.