بریدن و به اندازه در آوردن

نوشته
Jun 27, 2008 در خبرنگاری اولیه

پس از این که تصمیم به استفاده از یک عکس گرفتید، دو گام را باید در نظر بگیرید: بریدن و به اندازه در آوردن.

بریدن محتوا و شکل را تعیین می­کند. بیشتر یک هنر است تا کار ریاضی. از خودتان باید این سوالها را بپرسید:

کدام بخش از عکس را می­خواهید استفاده کنید؟

به چه شکلی خواهد بود؟

به اندازه درآوردن ابعاد (تازه) عکس جدید را تعیین می­کند. بیشتر کار ریاضی است تا یک هنر. از خودتان باید این سوالها را بپرسید:

می­خواهید عکس به چه بزرگی باشد؟

ابعاد اصلی (اولیه) چیست؟

ابعاد بازتولید شده (جدید) چه خواهد بود؟

آیا لازم است آن را دوباره ببُرم تا بهتر جا بگیرد؟

آیا لازم است دوباره اندازه­اش را تغییر دهم تا محتوا و شکل دلخواه را به دست بیاورم؟

برش فرایندی را تکمیل می­کند که با دوربین و دستگاه بزرگ­­نمایی شروع کردید: تصمیم­گیری در باره محتوای عکس. باید این کار را با حذف بخش­هایی که نمی­خواهید انجام دهید، یا به وسیله الکترونیکی یا با استفاده از نشانه­های برش.

برای استفاده از نشانه­های برش، حتما باید در دور بیرونی عکس حاشیه (بخش­های سفید) وجود داشته باشد. برای گذاشتن نشانه­های برش، باید حداقل در یک ضلع عمودی و یک ضلع افقی جا داشته باشید. اگر خود عکس حاشیه ندارد، آنرا روی چیز دیگری نصب کنید. برای نشان دادن حدود چپ، راست، بالا و پایین بخشی که می­خواهید در عکس باقی بماند،  از خطهای دقیق و مستقیم استفاده کنید.

به اندازه درآوردن یک عکس را به اندازه­ای درمی­آورد که می­خواهید در صفحه ظاهر شود. با این کار تصویری را که با بریدن درست کرده­اید به تناسب تغییر می­دهید. این کار را با اندازه گیری بخش بریده شده عکس اصلی شروع کنید. به این ترتیب پهنا و ارتفاع اولیه را به دست می­آورید («ارتفاع» گاهی «عمق» نامیده می­شود، ولی ما از همان «ارتفاع» استفاده می­کنیم.)

حال بر روی صفحه، یکی از ابعاد بازتولید شده را اندازه بگیرید. از بُعدی استفاده کنید که کمتر از بقیه تغییر خواهد کرد. در اکثر مواقع از پهنا برای این کار استفاده می­شود چون معمولا پهنای ستون ثابت است. فعلا شما هم همین کار را بکنید. از این ارقام برای دستیابی به درصد بزرگ­نمایی یا کوچک­نمایی و طول بُعدی که هنوز ندارید استفاده می­کنید و در این مورد آن بُعد ارتفاع جدید است.

برای به دست آوردن درصد بزرگ­نمایی یا کوچک­نمایی، کسری بنویسید که در صورت آن پهنای جدید و در مخرج آن پهنای سابق باشد.

پهنای جدید =%X

پهنای سابق

%X عبارتست از:

بزرگتر از 100 در صورتی که بزرگ­نمایی می­کنید.

کوچکتر از 100 در صورتی که کوچک­نمایی می­کنید.

این X طول بُعد نامعلوم را در اختیارتان می­گذارد.

بُعدی را که می­دانید، که در این مورد ارتفاع سابق است، در X ضرب کنید.

ارتفاع جدید = ارتفاع سابق ضرب در X

برای این که بتوانید این مورد ر ا مجسم کنید، یک خط قطری را در نظر بگیرید که از گوشه چپ بالای بخش بریده شده عکس شروع می­کند و به گوشه دست راست پایین می­رسد. وقتی نسبتها را حفظ کنید، هر نقطه روی این خط نماینده یک ارتفاع جدید و پهنای جدید بالقوه است.

ممکن است ابعاد بازتولید شده در صفحه آرایی مورد نظرتان جا نگیرد. در این صورت دو گزینه دارید:

صفحه آرایی را تغییر دهید.

برش را تغییر دهید.

وقتی عکس اولیه را با نشانه­های برش تغییر می­دهید، خود به خود نسخه جدید را هم تغییر می­دهید. برای مثال، اگر ارتفاع جدید زیادی بلند باشد، می­توانید از روی عکس اولیه ببینید که آیا می­توانید از بالا یا پایین کمی «ببُرید» یا نه. همین کار را می­توانید در باره پهنا انجام دهید. بخش مشکل کار تعیین این است که چه مقدار دقیقا درست است. باید دوباره به فرمول رجوع کنید. جدید: اولیه = جدید: اولیه

اقتباس از مطالب آموزشی نوشته هرمان اُبرمایر، عضو نایت اینترنشنال پرس.