آشنایی با روزنامه نگاری شهروندی در کره جنوبی

نوشتهZul Maidy
Apr 13, 2009 در گوناگون

 

در کشاکش تغییر از مطبوعات سنتی به شیوه های جدید رسانه ای گردآوری، تولید و انتشار اخبار، وب سایت Oh My News کره جنوبی که مخصوص شهروندان روزنامه نگار است، به مدد شعارش که "هر شهروند یک خبرنگار است" برجسته تر از بقیه است.

این سایت که در سال 2000 توسط او یون هو Oh Yeon Ho خبرنگار پیشین ماهنامه لیبرال مال کره جنوبی راه اندازی شد، اخبار ارسالی شهروندان خبرنگار در کره جنوبی و جاهای دیگر جهان را دستچین می کند و به ارسال کنندگان خبر پول می دهد.

این سایت به پاس تلاش شهروندان خبرنگارش مورد تحسین قرار گرفته، از جمله روندان هوبن، خبرنگار این سایت در مقر سازمان ملل که در سال 2008 جایزه نقره ای الیزابت نوفر در روزنامه نگاری مطبوعاتی و اینترنتی را دریافت کرد.

این سایت کره ای تاکنون میزبان اردوها، سخنگاه ها و کلاسهای خبرنگاری بوده و در نوامبر 2007 اولین مدرسه روزنامه نگاری شهروندی جهان را در شهرکی روستایی در 150 کیلومتری غرب سئول بنا نهاد. این مدرسه از طریق برنامه هایی نظیر کلاسهای مبانی خبرنگاری، کارگاه های نگارش، آموزش عکاسی خبری و فیلمبرداری ویدئویی به کارآموزان فرصت می دهد که به تولید کنندگان مستقل محتوا تبدیل شوند.

بنا به نوشته مجله فوربز، بیش از 70 هزار شهروند خبرنگار به این سایت کره ای مطلب می دهند و حدود شش هزار نفر برای نسخه انگلیسی زبان می نویسند.

هفته گذشته زول مائیدی، نویسنده آی جی نت، با تاد تاکر، از سردبیران ارشد این سایت گفتگو کرد. آقای تاکر قبلا سردبیر روزنامه هرالد کره بود و حالا ساکن سئول است.

شما اعتبار کلی نشریه خود را با توجه به آن که اتکای زیادی به هزاران شهروند خبرنگار دارد، حفظ می کنید؟

اتکای ما به صداقت خبرنگاری مردم در ارسال مطالب است. من دریافته ام که در میان شش هزار خبرنگاری که در بیش از صد و ده کشور جهان داریم، با استانداردهای مختلف خبرنگاری مواجه ایم. در برخی مناطق، مانند آمریکای لاتین و جنوب آسیا، خبرنگاران حرفه ای در چک کردن حقایق و اجتناب از دزدی ادبی چندان جدی نیستند. بنابراین شهروندان خبرنگار کار خود را بر اساس این "استاندارد" ارسال می کنند. برای همین چند مطلبی نخستی که ارسال می کنند، معمولا پذیرفته نمی شود و ما کلی به زحمت می افتیم که به آنها بگوییم در آینده چه کار کنند و چه کار نکنند. در پنج سال گذشته تقریبا همه شهروندان خبرنگار ما اذعان کرده اند که معیارهای کاری ما بالاست و خود را با آن وفق داده اند. آنها همچنین از بازخوردی که ما به آنها می دهیم، ممنون هستند.

البته لازم به ذکر نیست که سردبیران سایت باید همیشه هوشیار باشند. هر مقاله ای که چاپ می کنیم، ارزیابی و چک می کنیم و بعد منتشر می کنیم.

برای خبر نویسی ممتاز چه معیارهایی دارید؟

اگر خبری دریافت کنم که ببینم به خوبی یک خبر خبرنگار حرفه ای تنظیم شده و لحن و نگاه منحصر به فردی دارد، آن وقت فکر می کنم هم خواننده و هم خبرنگاری شهروندی سود خواهند برد. خوانندگان سبک بی تکلف تر نگارش خبر را ترجیح می دهند.

تردیدی نیست که با اخبار جدی نمی شود کاری کرد. در نتیجه اکثر مطالبی که می گیریم اظهار نظر و تحلیل است که آن هم خوب است. سایت ما هیچ خبرنگار ثابت ندارد، برای همین ما به مردم تاکید می کنیم که وقتی خبر را می خوانند، میان خبرنگاری حرفه ای و شهروندی توازن برقرار کنند. مثلا در ماه نوامبر گذشته در خلال حملات تروریستی بمبئی، یک شهروند محلی به نام راین نایر که در صحنه بود، برای ما خبر و مصاحبه می فرستاد. او حرفه ای نیست، ولی سبک و نگاهش جالب است. همین نقطه قوت خبرنگاری شهروندی است و خبرنگاری حرفه ای را تکمیل می کند.

به مردم چگونه انگیزه می دهید؟ آیا کسی می تواند با ارسال خبر برای سایت شما، امرار معاش کند؟

اغلب مردم از روی سرخوشی و تفنن درباره یک موضوع برای ما می نویسند. نمی توان از این راه امرار معاش کرد، مگر در موارد نادری که پول کره جنوبی در مقایسه با ارز محلی قوی باشد. ما قبلا برای یک خبر صفحه اصلی 20 هزار وون کره می پرداختیم، ولی به دلیل مشکلات مالی ناچار شده ایم این رقم را کاهش دهیم. ما در سال 2005 یک شهروند خبرنگار در کامرون داشتیم که نویسنده خوب و پرکاری بود و توانست شغلش که فروش موبایل دست دوم باشد را رها کند، ولی ما چنین چیزی را تشویق نمی کنیم.

در پنج سال گذشته شاهد بوده ام که بسیاری از نویسندگان ثابت ما بهبود قابل ملاحظه ای در زمینه کیفیت مطالب داشته اند.

چقدر در قبال ایمنی خبرنگاران مسئول هستید؟

من هیچ قدرتی در این زمینه ندارم، ولی اگر از پیش به ما بگویند که قرار است به میان جمعیت یا جایی بروند که ممکن است شلوغ شود، تمام توصیه های لازم را به آنها می کنم.

آیا مواردی بوده که ناچار شوید مکان خبرنگار را فاش نکنید؟

بله در ایران و چین. شهروندان خبرنگار به این نوع حفاظت نیاز دارند. ما تنها در موارد حاد و در صورت داشتن شناخت خوب، اجازه می دهیم که خبرنگاران از نام مستعار استفاده کنند. باید سابقه درازی در ارسال مطلب برای ما داشته باشند که اجازه دهیم از نام مستعار استفاده کنند.

آیا به خبرنگاران توصیه می کنید که چه موضوعی را پوشش دهند یا چطور موضوعی را پوشش دهند؟ آیا آنها را به ماموریت خبری می فرستید؟

بله من سعی می کنم نام و مکان و علایق بهترین خبرنگارانمان را در ذهن داشته باشم. بعد وقتی اتفاق داغی قرار است رخ دهد، به آنها ایمیل می زنم یا پیام می دهم. البته فرستادن شهروندان خبرنگار به ماموریتهای خبری که واقعا داوطلب باشند، کار مخاطره آمیزی است. دلم می خواهد از روی علاقه این کار را انجام دهند و همیشه این حق را دارند که وقتی سرشان شلوغ است، آن را رد کنند.

خود سازمان چه کارهایی می کند؟ آیا کارکنان ثابتی دارید که مطالب را دستچین و ویرایش کنند و این که کار کلا اتوماتیک است؟

همه کارهای ویرایش را خودمان انجام می دهیم. تفاوت اساسی سایت ما با سایتهای دیگر خبرنگاری شهروندی همین است.

آیا برای تایید صحت خبر شیوه ای خاص دارید؟

ابتدا اطلاعات ثبت خبرنگاران را چک می کنم تا ببینم چه کسی هستند. بعد نکات خبری را که نوشته اند از طریق اخبار گوگل و غیره چک می کنم. اگر ایرادی نداشته باشد، آن را چاپ خواهم کرد. بازخورد خوانندگان نیز مفید است. با گذشت زمان که من با این خبرنگاران شهروند بیشتر آشنا می شوم، به آنها بیشتر اعتماد می کنم و کمتر چک.

فکر می کنید چشم انداز رسانه های جدید در آینده (کوتاه مدت و بلند مدت) چگونه تغییر خواهد کرد؟

پرسش سختی است. در مورد سایت خودمان، دیده ام که در گذشته خوانندگان و شهروندان از پوشش خبری ما با کمکهای نقدی برای جبران هزینه های سنگین پوشش رویدادهای بزرگ سیاسی حمایت کرده اند. مثلا سال گذشته خوانندگان در مورد اخبار منع واردات گوشت گاو از آمریکا، صد هزار دلار به ما کمک کردند تا هزینه پهنای باند پخش زنده ما تامین شود.

اما بقای بسیاری از سایتهای خبری در تردید است. ما ناگزیر خواهیم شد که اندازه خود را کوچک کنیم. با این حال فکر می کنم سایت ما به مردم کمک خواهد کرد که پیام خود را به عموم مردم انتقال دهند.

همانگونه که بنیانگذار سایت ما اخیرا در نطقی در توکیو گفت، "برای آن که رسانه های جدی مقصودی داشته باشند، باید به این پرسش پاسخ دهند: چرا با وجود گزینه های فراوان پیش روی مصرف کنندگان، ما به رسانه های جدید نیاز داریم؟ آیا رسانه های بیشتر، اطلاعات بیشتر و مشارکت بیشتر شهروندان، مردم سالاری بیشتری را به ارمغان خواهد آورد و متضمن سعادت بیشتری خواهد شد؟ اگر نمی توانیم به این پرسشها پاسخ درستی بدهیم، آن وقت تلاش ما برای رسانه های جدید بیهوده است."

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره نسخه انگلیسی OhmyNews به این نشانی بروید.