فناوری و روزنامه نگاری؛ افسانه های مربوط به شبکه سازی اجتماعی

نوشتهAmy Webb
Feb 27, 2009 در تنوع

 

برای آن که بحث شبکه سازی اجتماعی ادامه دهیم، از کریس وو دعوت کرده ام تا به ما توضیح بدهد چطور می توانیم به یک ستاره اجتماعی اینترنتی تبدیل شویم.

من چند سال پیش با کریس آشنا شدم، زمانی که به برنامه ریزی برای همایشهای سالانه انجمن اخبار آنلاین کمک می کردم. او رسانه های اجتماعی را در این کنفرانسها معرفی می کرد و سال پیش، در طول نشست دو روزه مان، اظهارنظرها، پستهای زنده وبلاگ و سایر مطالب را در اختیار هزاران نفر می گذاشت.

کریس استراتژیست ارائه محتوای چند سکویی و رسانه های اجتماعی در وب سایت واشنگتن پست است. عنوان رسمی او، مدیر توزیع محتواست. وبلاگ او که از کارش مجزاست، Richochet نام دارد. کریس همچنین از سایت تویتر (@MacDivaONA) استفاده می کند، مجری یک برنامه شبانگاهی منظم موسیقی در سایت Blip.fm است و در کمال محبت پذیرفته است به سوالات شما به نشانی hello@chyswu.com مستقیما پاسخ دهد.

اینترنت بهم ریخته است. یکی از تخصصهای شما این است که در اینترنت اجتماعاتی بوجود بیاورید و از آنها بهره برداری کنید. راز موفقیت شما چیست؟

تجربه فراوان. حدود بیست سال است که من به نحوی خالق و رهبر اجتماعات آنلاین بوده ام. نکته جالب درباره رسانه های اجتماعی و شبکه سازی اجتماعی این است که مردم طوری درباره آن حرف می زنند که گویا قبلا هرگز در اینترنت چنین چیزی اتفاق نیافتاده بود. ولی فکر کنید و ببینید چه چیزی، رسانه ها و شبکه ها را اجتماعی می کند: توانمند کردن مردم برای آن که بصورت آنلاین باهمدیگر مرتبط شوند. این توانایی از زمانی که اینترنت پیش از وب راه افتاده بود، حاضر بوده است. آنچه وضعیت کنونی را متمایز می کند این است که آدمهای خیلی بیشتری در اینترنت هستند، فرهنگ اینترنت تغییر کرده و سیستمها و سایتهایی هستند که به شما امکان می دهند به آسانی دنبال آدمها بگردید و با دیگران در مقیاسی گسترده و با حداقل مانع در تماس باشید.

آیا توصیه می کنید که خبرنگاران فقط از یک ابزار وب مانند Blip.fm استفاده کنند یا این که باید همزمان شبکه های زیادی را به خدمت بگیرند؟

بستگی دارد که هدفتان چیست. بطور کلی، راه معینی برای دسترسی به مخاطبانی که بلافاصله به کار شما علاقه مند شوند یا پرس و جو کنند، وجود ندارد. پیوستن به اجتماعی اینترنتی وقتگیر است، درست مانند دنیای واقعی. اگر خبرنگاری هستید که دنبال آدمهای تازه می گردید و باید گزارش را سروقت تحویل دهید، بهتر است در انتخاب سایتها و ابزارهایی که بکار می گیرید، دقت کنید، چون دلتان نمی خواهد وقت خود را هدر دهید. اگر می خواهید برای کارتان مخاطبانی بلند مدت پیدا کنید و می خواهید با علاقه مندان به کار یا موضوع کارتان در تماس باشید، شاید بهتر باشد که همزمان عضو چند سایت یا شبکه باشید. همچنین باید بدنبال راه های ارتباط موثر با مردم باشید. یک نکته دیگر را یادآوری کنم. شما به سایت Blip.fm اشاره کردید. من از آن برای کار خبر استفاده نمی کنم، مگر برای اخبار یا نقد موسیقی. هدف از طراحی این سایت توصیه موسیقی به مخاطبان است ولی می توانید پیامهای کوتاه هم آنجا بنویسید.

آیا شاهد همپوشانی زیاد شبکه ها هستیم؟ این مساله چه تاثیری روی تلاش شما برای انتشار اطلاعات می گذارد؟

مردم در خیلی از سایتهای اجتماعی پروفایل دارند. اگر منظورتان این است که ممکن است در چند سایت با آدمهای مشابهی روبرو شوید، پاسخ مثبت است. قطعا همینطور است. وقتی نوبت به آن می رسد که تصمیم بگیرد اطلاعات خود را در کجا منتشر کنید، فکر می کنم اصلی ترین چیزی که باید به آن توجه کنید، سایت خودتان و توجه به کاربران است. حتما کاری کنید که محتوای شما آسان در دسترس کاربران قرار بگیرد، آسان به آن لینک داده بشود و آسان انتقال یابد. اگر یافتن، لینک دادن و انتقال محتوا را برای کاربران آسان کنید، اینترنت آن محتوا را در مقیاس گسترده ای توزیع خواهد کرد.

اگر خبرنگاری می کوشد برای مطالب خود مخاطب جلب کند، بهترین نقطه شروع چیست؟

باید محتوای جالب توجه تولید کند، آن هم بطور پیوسته. این مهمترین چیز است. حتما محتوای خود را قابل جستجو کنید. علاوه بر بکارگیری تکنیکهای خوب بهینه سازی موتورهای جستجوگر، سایت خود را به گونه ای طراحی کنید که کاربران به آسانی بتوانند در آن بگردند و مطالب را مرور کنند. حتما فید آر اس اس داشته باشید. قدری تحقیق کنید و ببینید کدام اجتماعات (در اینترنت و در دنیای واقعی) به کار شما علاقه مندند و به آن اجتماعات بپیوندید. نکته آخر این که کار خود را به افراط ترویج کنید.

آیا خبرنگاران باید انتظار داشته باشند که یک شبه به موفقیت برسند یا این کار وقتگیر است؟

من به موفقیت یک شبه اعتقادی ندارم، چون اگر چنین توقعی داشته باشید، دلسرد خواهید شد. این که چقدر وقت می گیرد، به عوامل زیادی بستگی دارد، از جمله این که مردم شما را چقدر می شناسند. اما حتی اگر هم مشهور باشید، باز جلب مخاطب وقتگیر است.

پس کار خیلی سختی است. آیا راهی برای خودکار کردن جلب و نگهداری مخاطب هست؟

ابزارهایی هست که می توانید با استفاده از آنها چیزی را که منتشر کرده اید، برای نقاط زیادی ارسال کنید. فیدهای آر اس اس از این لحاظ بسیار مفید است.

آیا این احتمال هم هست که نتیجه نامطلوبی بگیرید؟ ممکن است که ناخواسته جماعتی از مخاطبان را گرد خود آورید که از شما و کارتان انتقاد می کنند؟

صد البته. این خطر همیشه هست و باید آن را در اینترنت پذیرفت.

آیا راه آسانی برای سنجش میزان موفقیت هست؟

چند راه هست. می توان روی لینکها و صفحات خود، کدهای تحلیلگر (آنالیتیکس) گذاشت و نیم نگاهی هم به ترافیک ارجاعی از سایتهای دیگر، مدت زمان صرف شده در سایت و بازدیدهای مجدد داشت. اگر از قبل ترافیک معینی دارید، می توانید بفهمید که تلاشتان چقدر به ثمر خواهد نشست. همچنین می توانید ببینید براه انداختن شور و شوق در میان مخاطبان چقدر بازده داشته است.

چه نمونه هایی را موفق می دانید؟

چندی است که مردم روزنامه شیکاگو تریبیون و شخصیت آنلاین آن، سرهنگ تریبیون، را نمونه ای از مشارکت خلاق در رسانه های اجتماعی می دانند که از نظر جلب مخاطب و وفاداری به برند موفق بوده است. اما لازم نیست که برای ایجاد حداکثر تاثیر در اجتماعی مجازی، یک شخصیت خیالی خلق کنید. بلاگرها و دانشجویان سراسر جهان مرتبا شیوه های نو و بهتری در استفاده از رسانه های اجتماعی برای انتشار گزارش، اطلاعات و برقراری ارتباط با مخاطبان می یابند. نکته مهم این است: همیشه شمار جمعیت مخاطبان از ما خبرنگاران بیشتر بوده است. آنچه رسانه های اجتماعی را اینقدر مفید می سازد این است که ما حالا شیوه های بیشتری برای انجام کارهایمان، دسترسی به خوانندگان و گرفتن کمک و بازخورد از آنها برای استمرار تولید بهترین اخبار و گزارشها داریم.

ایمی وب، مشاور رسانه های دیجیتال هر هفته در این ستون درباره مسائل مربوط به رسانه های چند رسانه ای و راهکارهای به کارگیری فناوری های جدید در خبررسانی می نویسد.شما می توانید سوال های خود را در قسمت نظرات این مطلب درج کنید تا ایمی به آنها پاسخ دهد.