خودنویس؛ خانه ای برای روزنامه نگاران شهروند

نوشتهنگار مرتضوی
Feb 1, 2010 در خبرنگاری اولیه

در صفحه توضیح سایت جدید خودنویس آمده: «گروهی از روزنامه‌نگاران‌، وبلاگ نویسان‌، نویسندگان‌، و هنر دوستان دست در دست هم نهاده‌اند تا مکانی برای ایرانیان و ایران دوستان فراهم کنند. تمامی علاقه‌مندان می‌توانند مطالب و نظرات خود را اعم از عکس‌، فیلم‌، پادکست‌، کارتون و بلاگ نوشته‌ها منتشر کنند. برخلاف وبسایت‌های دیگر مطالب خودنویس به دست شما نوشته می‌شود و به دست شما هم به چاپ می‌رسد. نظرات‌ و دیدگاه‌های شما جوهر خودنویس خواهند بود. همه‌ی مباحث و موضوعات آزاد برای بحث و گفت‌ وگو می‌باشند».

نیک آهنگ کوثر، کارتونیست، روزنامه نگار، و مدیر سایت خودنویس در آستانه دومین ماه فعالیت این سایت در گفتگویی با شبکه بین المللی روزنامه نگاران از آن می گوید.

چطور شد تصمیم گرفتید خودنویس را راه اندازی کنید؟

این روزها و در نبود روزنامه هایی که سابقا منتشر می شدند و هیات تحریریه و سردبیر داشتند، این خود روزنامه نگاران و حتی شهروندان هستند که مشغول خبررسانی شده اند. اما کمبودی که در چنین فضایی به چشم می خورد این است که این مطالب دسته بندی و مرتب نمی شوند. ضمنا رسانه های خارجی (مثلا همین جا در آمریکای شمالی) دسترسی زیادی به منابع خبری داخلی ندارند. بخصوص بعد از انتخابات که خیلی از شبکه های خبری خارجی متکی به ویدئوهای خبری در یوتیوب هستند و حتی رییس جمهور آمریکا هم به ویدئویی در یوتیوب اشاره می کند. در نتیجه ما تصمیم گرفتیم خودنویس را تاسیس کنیم.

در این فضایی که توصیف کردید قرار است خودنویس چه نقشی بازی کند؟
ما به عنوان سایت خودنویس قرار نیست خیلی دخالتی در محصول نهایی ارائه شده داشته باشیم. صرفا یک چهارچوب ایجاد کرده ایم که خود اعضا بتوانند در آن کار کنند. ما میخواهیم خبرها را دسته بندی کنیم، فضای خبررسانی شهروندی را گسترش بدهیم، وبلاگ نویسان را شرکت بدهیم، مطالب را در حد کمی و با رعایت بی طرفی ویرایش کنیم و در نهایت مرزی بین خبرنگار حرفه ای و شهروندان قائل نشویم. سعی کردیم فضایی را فراهم کنیم که همه بتوانند با ادبیات ساده تر و همینطور امنیت بیشتر بنویسند. از سوی دیگر در بخش آموزش مان مطالب آموزشی تدوین شده و یا لینک هایی را قرار می دهیم که این شهروندان نویسنده بتوانند بیشتر بیاموزند، قوی تر کار کنند و در نهایت بستری برای گسترش اطلاعات فراهم کنیم. البته همه اینها به زمان نیاز دارد.

به نظر می رسد که خودنویس در همین مدت کوتاه از شروع تاسیس با استقبال خوبی روبرو شده است. چه کسانی در شروع سایت نقش داشتند و چطور شروع کردید؟
بله. خودنویس تا به امروز نزدیک به یک میلیون و 400 هزار بیننده داشته و حدود 1500 نفر عضو سایت شده اند. در شروع کار ما با یک تیم خوب از نویسندگان و روزنامه نگاران شروع کردیم و هدفمان جذب هر چه بیشتر روزنامه نگاران و وبلاگ نویسان تاثیرگذار، و همچنین گسترش فضا برای شرکت شهروندان است. و نه صرفا برای نوشتن بلکه سعی کردیم با ایجاد فضای چند رسانه ای مثل گزارش تصویری، ویدئو، نحوه ساختن پادکست، و ... و آموزش این فضاها، نحوه پوشش مسائل را متنوع تر کرده و گسترش دهیم. مثلا شهروندان خبرنگار صرفا ویدئوهای خام بر روی یوتیوب میگذارند، یا وبلاگ نویسان عموما فقط می نویسند، اما کمتر کسی را دیدیم که مثلا برنامه پادکست خودش را درست کند. در حالیکه زیاد هم سخت نیست. خب ما سعی می کنیم امکانات چند رسانه ای مختلف را آموزش بدهیم و ضمنا افراد را به استفاده از آنها تشویق کنیم.


چطور میشود عضو خودنویس شد و برای خودنویس مطلب فرستاد؟

خیلی ساده است. هر کس می تواند به خودنویس بپیوندد و حساب کاربری باز کند. اعضا می توانند مطالبشان را برای سایت بفرستند. همینطور هفته ای 1-2 پادکست در سایت می گذاریم. و ما صرفا سعی می کنیم که اصول بی طرفی و حرفه ای روزنامه نگاری رعایت شود. اعضای فعال تر و شناخته شده تر هم کم کم می توانند صفحه خودشان را داشته باشند که مثل یک فضای وبلاگ، مطالبشان را به طور مرتب آنجا قرار بدهند.

خودنویس قرار است چه جایگاهی داشته باشد و به کجا برسد؟

راستش خودنویس یک بن بست نیست. مسیری است جاری و بر پایه تعامل و ارتباط با مخاطب. قرار نیست جایگاه بخصوصی را بگیرد، باید در مسیر حرکت کنیم و ببینیم به کجا می رود.

 

* برای بازدید از سایت خودنویس اینجا کلیک کنید.