زنان پیشگام اندیشه و نوشتار: هانا آرنت

نوشته Mehrnaz Samimi
Jan 3, 2022 در موضوعات تخصصی
هانا آرنت، تصویر از ویکی میدیا کامنز

در این بخش از سلسله مطالب پیرامون زندگی و فعالیت های حرفه ای زنان پیشتاز در عرصه خبرنگاری به زندگی و کارهای هانا آرنت می پردازیم. 

هانا آرنت که نام اصلی وی یوهانا بود اما او را هانا صدا می کردند، زاده سال ۱۹۰۶ در آلمان بود و در سال ۱۹۷۵ در آمریکا درگذشت و در دانشگاهی در ایالت نیویورک به خاک سپرده شد، نویسنده، روزنامه نگار، و فیلسوف سیاسی بود. نوشته ها و افکار وی تئوریسین های سیاسی قرن های بیست و بیست و یک را تحت تاثیر خود قرار داد. 

آرنت که یهودی بود در خانواده ای یهودی در هانوور آلمان متولد شد. وی که تنها فرزند خانواده اش بود، در هفت سالگی پدرش را از دست داد. آرنت در خانواده سکولار یهودی بزرگ شد. مادرش حامی سرسخت حزب سوسیال دموکرات آلمان بود. 

او دانشجوی مارتین هایدگر بود و زیر نظر فیلسوف اگزیستانیالیستی به نام کارل جاسپرز در دانشگاه هایدلبرگ دوره دکتری اش را گذراند. 

آرنت که در سال ۱۹۲۹ با گانتر استرن ازدواج کرد، فعالیت های خود را در راه مبارزه با یهودی ستیزی نازی ها در آلمان دهه ۱۹۳۰ آغاز کرد و به این دلیل هنگام به قدرت رسیدن هیتلر بازداشت شد و مدتی زندانی گشتاپو بود.

وی پس از آزادی از آلمان گریخت و مدتی بعد در پاریس مستقر شد؛ جایی که از همسر اولش جدا شد و سه سال بعد، نزدیک زمانی که شهروندی آلمانی اش از وی سلب شد، دوباره ازدواج کرد. همسر دومش هاینریش بلوخر نام داشت. او در سال ۱۹۴۱ به آمریکا مهاجرت کرد و به عنوان نویسنده و سردبیر یک نشریه یهودی فعالیت کرد.

او به شهروندی ایالات متحده در آمد و چندین کتاب نوشت و در چندین دانشگاه آمریکا تدریس کرد اما از سپردن تعهد تدریس به یک دانشگاه خاص اجتناب کرد. وی در حالی که آخرین کتابش به نام زندگی ذهن نیمه کاره بود، در ۶۹ سالگی به طور ناگهانی در پی سکته قلبی درگذشت. 

نوشته های آرنت موضوعات گسترده و متنوعی را شامل می شوند اما شناخته شده ترین آثارش پیرامون طبیعت قدرت و بدی، سیاست، دموکراسی مستقیم، قدرت سیاسی، و خودکامگی است. او از راه آثار و نشریاتی گوناگونی که به اندیشه های وی پرداخته اند، شهرت ماندگاری یافته است.

در میان یادگارهایی که از وی و به نام و یادش باقی مانده، جایزه هانا آرنت برای تفکر سیاسی است. نام او بر روی شماری تمبر، خیابان و مدرسه به یادگار مانده است. به عنوان یک یهودی، آرنت مشتاق بود که جهان را از آنچه بر همتایان یهودی اش می گذشت، آگاه کند.

او خود را موظف و مکلف می دانست که آنچه را که بین سال های ۳۰ و ۳۳ بر مردمش گذشته به جهانیان بگوید. او به این سبب خود را با فعالان صهیونیست احاطه کرد که کورت بلومنفلد، مارتین بوبر و سلمان شوکن در میان آنها بودند و آن هنگام بود که کار مطالعه و تحقیق درباره یهودی ستیزی را آغاز کرد و این کار را در تبعید در پاریس نیز ادامه داد.  

او هنگامی که با شوهرش وارد نیویورک شد‌ (در روز ۲۲ مه ۱۹۴۱) دارایی بسیار اندکی داشت و از سازمان صهیونیست های آمریکا و جامعه مهاجران آلمانی کمک گرفت.

آرنت به سرعت به زبان انگلیسی تسلط یافت و از سال ۱۹۵۱ به بعد، در دانشگاه های نوتردام، کالیفرنیا، برکلی، پرینستون، نورتوسترن و شیکاگو تدریس کرد. 

آرنت به غیر از رابطه با هایدگر و دو ازدواجش، شمار زیادی دوست نزدیک داشت که به آنها وفادار بود و با آنها اوقات بسیاری را می گذراند. 

آرنت بسیار سیگار می کشید و اغلب با سیگاری در میان انگشتانش به تصویر کشیده می شد. او در حال تدریس در اسکاتلند در مه ۱۹۷۴ دچار یک حمله شدید قلبی شد و با آن که از آن جان سالم به در برد، همچنان بیمار بود و به سیگار کشیدن ادامه داد. مدتی کوتاه پس از سالگرد تولدش در دسامبر سال ۱۹۷۵ پس از آن که ۶۹ ساله شده بود، در آپارتمانش هنگامی که دوستانی مهمانش بودند، دچار سکته قلبی دیگری شد و بلافاصله جان باخت. 

خاکستر پیکر او در کنار بلوخر در کالج بارد در ماه مه سال ۱۹۷۶ در ایالت نیویورک دفن شد.  

پس از مرگ خانم آرنت، کتاب نیمه تمام وی در ماشین تحریرش پیدا شد و بازنوشته شد. 

 تصویر از ویکی میدیا کامنز