همه مشکلات روزنامه نگاران ایرانی را در نظر بگیرید و زن بودن را به آن اضافه کنید. نگاه جنسیت زده، پر از تبعیض، لبخندهای خنک و معنی دار ....

در کشور ما افغانستان در قدم نخست بامشکلات سنتی بودن جامعه ما مواجه می باشد وبعد با مشکلات امنیتی وجنسی وبعد تر هم مشکلات اقتصادی

مصاحبه قرار بود اختصاصی باشد. هنوز حرفمان شروع نشده بود که یک خبر نگار آقا هم وارد شد و قرار شد مصاحبه هر دومان هم زمان باشد. خبر نگار آقا با مصاحبه شونده دست داد. با او خوش و بش می کرد. وقتی سوال من را می خواست جواب بدهد سر شوخی را باز میکرد و من در طول مصاحبه فقط و فقط اعصابم جویده شد. البته بر عکسش هم برایم پیش آمده . مصاحبه شونده ای که بیش از حد به من توجه میکند چراکه در مقابلش یک زن جوان می بیند و نه یک خبر نگار. حالا بماند که نگاه مدیریتی در رسانه های ایران هم کاملا جنسیتی است و بسیاری از اوقات حوزه ای که مورد علاقه توست را از تو می گیرند فقط با این استدلال که کار مردانه است! بسیاری از اوقات هم تا پشت در مراسمی که برای آن آفیش شده ای می روی و به دلایلی مثل اینکه مقنعه یا چادر سرت نیست و غیره باید دست اتز پا دراز تر برگردی. روزنامه نگاری شغل سختی است و برای زنان سخت تر.